Kościół parafialny pw. MB Szkaplerznej w Wołczkowie został wzniesiony w XIII w. w stylu romańskim, do budowy użyto kwadr granitowych. Jest to świątynia orientowana, salowa, na planie prostokąta, pierwotnie bez wieży. Kościół był wielokrotnie przebudowywany, obecny wygląd zawdzięcza ostatniej przebudowie z 1866 r., natomiast wieża została wzniesiona w 1900 r. Wyposażenie kościoła reprezentuje różne style, znajduje się tam manierystyczna chrzcielnica z XVII w., rzeźba anioła chrzcielnego z XVIII w., ambona z XIX w., dwa dzwony z XVII w. oraz ołtarz z XVII w. Na placu przykościelnym mieści się cmentarz, czynny jeszcze kilka lat po wojnie. Poświęcenie kościoła po II wojnie światowej nastąpiło 16 lipca 1946 r.
SZKAPLERZ w znaczeniu religijnym oznacza strój, który jest znakiem zewnętrznym przynależności do bractwa, związanego z jakimś konkretnym zakonem. Znak przynależności do Maryi.
Od siedmiu wieków szkaplerz Dziewicy Maryi z Góry Karmel jest znakiem zaaprobowanym przez Kościół i przyjętym przez zakon karmelitański jako zewnętrzny wyraz miłości do Maryi, dziecięcego zaufania Jej oraz zaangażowania się w naśladowanie życia Matki Pana.
Wyjaśniał Papież Pius XII:
„Szkaplerz święty jest rzeczywiście znakiem i gwarancją szczególnej opieki Najświętszej Dziewicy, ale niech nikt nie sądzi, że nosząc tę szatę, może oddać się opieszałości serca i obojętnym duchem czekać na zbawienie”.
Symbolika szkaplerza jest niezwykle wymowna
• Część spadająca na plecy oznacza postawę poddania się woli Bożej w znoszeniu trudów, doświadczeń i swojego krzyża – na wzór Maryi i z Jej opieką.
• Przednia zaś część szkaplerza (spadająca na piersi) ma przypominać, że serce człowieka powinno bić miłością do Boga i bliźnich.
Przywileje szkaplerzne:
- Ci, którzy noszą szkaplerz, znajdują się pod szczególną opieką Matki Bożej w trudach i niebezpieczeństwach życia ziemskiego.
-
Ze znakiem szkaplerza związana jest obietnica szczęśliwej śmierci i zachowanie od wiecznego potępienia. Matka Boża do św. Szymona Stocka:
„Kto w nim (szkaplerzu) umrze, nie dozna ognia piekielnego”. - Tak zwany przywilej sobotni – obietnica, że Matka Jezusa już w pierwszą sobotę po śmierci uwolni z czyśćca tych, którzy za życia zachowywali czystość według stanu, odmawiali przepisane modlitwy i nosili szkaplerz.
- Przyjęcie szkaplerza włącza daną osobę do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej.
Zobowiązania i współpraca z łaską
Aby łaski związane ze szkaplerzem nie były daremne, konieczne jest podjęcie dzieła współpracy. Maryja obdarowuje nas, ale człowiek nie może pozostać biernym. Stąd też trzeba:
- Nosić nieustannie Jej znak – szkaplerz (w formie płóciennej przy sobie, a na szyi na łańcuszku – medalik szkaplerzny). Wyraża to przynależność do Maryi i życie na co dzień wartościami bliskimi Jej Niepokalanemu Sercu: pokorą i czystością według stanu oraz zawierzeniem Bożej Opatrzności.
- Troszczyć się o dobro wszystkich ludzi – tak jak Maryja dostrzegać innych oraz ich problemy i nie zamykać się wyłącznie w świecie osobistych spraw.
- Odmawiać wybraną modlitwę (wyznaczoną w dniu przyjęcia szkaplerza).
- Uczestniczyć raz w miesiącu w nabożeństwach szkaplerznych.
